عروسک کوکی

barahang — Thu, 27 Mar 2008 00:51:48 GMT

دوست ندارم آشنا شوم

هر آشنای تازه اندوهی تازه است

چون سلام سر آغاز دردناک یک خداحافظی ست ...

خداحافظ دنیای مجازی

خیلی خیلی برام سخته اما مجبورم خداحافظی کنم اینکه چقدر طول می کشه نمی دونم ونمی تونم

محبتهایی رو که در این مدت نسبت به من و عروسک کوکی داشتید جبران کنم فقط از صمیم

قلب برای همه آرزوی موفقیت می کنم و تا همیشه دوستتان خواهم داشت

برمی گردم اما نه به این زودیها

خیلی خسته ام ...

barahang — Thu, 05 Apr 2007 05:10:48 GMT

سلام ... خدمت تمام دوستان عزیز عید نوروز رو به همتون تبریک میگم امیدوارم سال شادی پیش روداشته باشیدچون شادی به معنای واقعیش این روزا کمتر پیدا میشه و یه تشکر ویژه از همه ی عزیزایی که با وجود خبرنکردن من هم به وبلاگ سر زدن ومنو شرمنده ی محبتشون کردن باید بگم واقعا از لطفتون ممنونم . دوتا غزل با یک وزن گذاشتم برگ سبزیست تحفه ی درویش امیدوارم مورد توجه تون قرار بگیره

من اضطراب مبهم يک بيقراريم

غمگين ترين ترانه ی بی بند و باريم

حتی بهانه های دلم رنگ غم شده

از لحظه های شاد سرودن فراريم

باور كن ای عزيز مرا زرد كرده اند

باور كن ان شكوفه ی سبز بهاريم

حالا ميان حاشيه های پريده رنگ

شاعر نمای مرثيه ی سوگواريم

چيزی بجز سكوت در اين حنجره نماند

من بيصدا ترين قفس بی قناريم

دلگرمی سلام دوباره برای تو

تنها بگو كه دست خدا می سپاريم

هرچی فکر میکنم می بینم همیشه فارغ بودم تا عاشق اما شنیدم عشق تنها مهمونیه که بدون دعوت به خونه ی دل میاد شاید واسه منم یه روزی بیاد . این شعر روسالها پیش واسه اون گفتم

با شوق اینکه عاشق و عاشقترم کنی

شکل غزل شدم که شبی از برم کنی

یا نه... شبیه غنچه ی سرخی به این امید

روزی دراوج عاشقیت پرپرم کنی

همبازی بهشتی دنیای کودکی ...

حق داشتی نسوزی و خاکسترم کنی

من مثل آینه به تو سوگند می خورم

حتی اگرقفس شوی و بی پرم کنی

پشت تمام فاصله ها دوست دارمت

تا همصدای این شب دردآورم کنی

حالا منم وحسرت یک آرزوی دور

یک آرزو... همینکه فقط باورم کنی

barahang — Wed, 14 Mar 2007 04:21:07 GMT

سلام

کم کم داره هوای شعر گفتن از سرم میپره چون آدم باید عاشق باشه تا شعر بگه

ولی من فارغم ، یا لااقل از بهار نصف پاییزم خوشم نمیاد راستش فکر می کنم

نوروزمال همون زمان بوده چون حالا خیلی ازآدما همینطورکه میبوسنت دلشون

می خواد سربه تنت نباشه آخه خیلی وقته که ما ایرانی نیستیم ، ولش کن.........

من یکی که هیچوقت دوست ندارم تظاهر کنم مثل همیشه آماده ی رفتنم نمی دونم

به اینترنت دسترسی پیدا میکنم یا نه ؟ به احتمال زیاد تا بعد عید به روز نمی کنم

ایدفعه آپ شدنم رو خبر نمیدم ببینم چند تا دوست با معرفت دارم...

پیشاپیش عید نوروز روبه همتون تبریک میگم امیدوارم سال خوبی پیش رو داشته باشید

خوب یه دوبیتی و یه رباعی جدید ازخودم و یه غزل ازدوست عزیز محمد علی حریری

گذاشتم که دلم براش یه ذره شده امیدوارم خوشتون بیاد

شاعر نشدم که هی تکلف بکنم

احساس تو را پر ازتاسف بکنم

من آمده ام که با غزلهای سیاه

بر ریش سفید زندگی تف بکنم

****************************************

قشنگه، سربه زیره،جفت وجوره

ولی این دل گذرگاه عبوره

چه فرقی میکنه زیباست یا زشت

نگاه من شبیه مرده شوره

barahang — Wed, 14 Mar 2007 04:15:48 GMT

barahang — Tue, 06 Mar 2007 04:16:03 GMT

سلام
خوب روز به روز داره وقتم کمتر میشه وهرچی وقت کمتری داشته باشم از شعر بیشتر فاصله می گیرم
واقعا خیلی با حاله که بزرگترین شب شعر شیراز رو نتونستم برم اونم با وجودی که می تونستم خیلی از
دوستام رو بعد از چند سال ببینم...
بگذریم ... من از همه ی دوستایی که لطف میکنن وبه این وبلاگ سر میزنن تشکر میکنم و میگم اگه از
کامنتها یا دعوتنامه های من ناراحت شدید به بزرگی خودتون ببخشید آخه همیشه اعتقاد دارم شاعر باید
قلم رو روی کاغذ بذاره بعد یه مدت ببینه شعر گفته ، واسه کامنت گذاشتنم بایددستشو روکیبورد بزاره
خودش تایپ میشه ، شمام همین کاروبکنید چون حرف دلتونه اگه فحشم باشه من خوشحال میشم
به آقا پلنگه هم بگم یه کم صبر کنی اونی که می خوام میشه بعد برات میفرستمشون
اینم یه غزل که مال پارساله:

چيزی شبيه نام وطن دفن می شود                      قلبی بدون دست و بدن دفن مي شود
يك نعش تكه تكه شده دختری نحيف                    بی قيل و قال ضجه زدن دفن می شود
امشب نهال كوچكی از سرزمين زخم                  بی اشتياق غسل و كفن دفن می شود
محكومي از سكوت كه با جرم ساده ی                 تسليم يك هوس نشدن دفن می شود
فرهنگ ما ، حقوق بشر ، دين زندگی...              امشب تمام حرمت زن دفن می شود
اين چندمين سراست كه در خلوت سكوت            دارد بدون رخوت تن دفن می شود
دردم نگفتنی ست همه قاتلند و حرف...             در تنگنای بغض و دهن دفن می شود
امشب دوباره عصمت يك دختر ظريف               در تو به توی سينه من دفن می شود

barahang — Mon, 26 Feb 2007 02:57:48 GMT

سلام خدمت همه ی دوستان عزیز

قبل از هرچیز بگم که:

هرجای دنيا که باشین ، تو بالاترين نقطه ی دنيا که باشین، يا اگه تو پست ترين

چاله ی دنيا باشین.این رو بدونید که يه قلبيه که هميشه براتون ميتپه، اونم قلب خودتونه !

اینم یه شعر جدید که واسه نا بینایان گفتم اگه خوندینش نظر یادتون نره

:..:: .-..::...:..:: .-..::.:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-..::...:..:: .-..::...:..:: .-..::....::::--.::::--:..:: .-

باور کنید شاعرایی هستند که با اسم ورسم ترین کسایی که دم از قلم زدن میزنند باید جلوشون لنگ بندازن

با وجودی که شاید سالها بگذره و فقط عده ی معدودی شعراشون رو شنیده باشند غزل زیر از خواهرعزیز

خانم فاطمه زارعی هست که چند سالیه سعادت دیدنشون رو ندارم اما همیشه از شعراشون لذت بردم .....

شعری که جوشید ازدلم ،اینبار باشد مال تو

احساس شیرین دلی ، تبدار باشد مال تو

از من بریدی بی سبب، من هم گذشتم از دلم

پاینده باشی سهم این ، ایثار باشد مال تو

باشد برو بی اعتنا ، تنها رهایم کن ولی ...

قلبی که مانده پشت این ، دیوار باشد مال تو

چیزی ندارم من دگر، جز یک رمق جان در بدن

حتی همین این یک رمق، صدبار باشد مال تو

جز شعر چیز دیگری ، در چنته ام پیدا نشد

قابل ندارد این غزل ، بردار باشد مال تو

barahang — Fri, 16 Feb 2007 03:45:17 GMT

سلام

با اجازتون یه کم از غالب کلاسیک فاصله بگیرم برم سراغ شعر سپید ونیمایی

که سالهاست رهاشون کردم . تقریبا هفت هشت سالی هست که شعر نو کار نمی

کنم از همه ی دوستانی که سرمیزنن ومن رو شرمنده ی لطفشون میکنن ممنونم

))شاخه))

چرا ای شاخه از رقصيدن با باد خوشحالی

نميدانی كه بعد از هر بهارانی زمستان باز می آيد

به فكر مرگ فردا باش

كه باد امروز با دستی نوازشگر تو را مسرور می سازد

و فردا جسم خشكت را به روی خاك اندازد

فقط ناسازگاری كن

شكست لحظه ها بسيار آسان است

غرور مانده تا پاييز رنگ زرد می گيرد

وهركس در پی فرجام باشد

سبز ميميرد

ویه طرح قدیمی :

بهترین قمار باز زندگیم

اما اگر حریف توباشی ...

غیر از دل چیزی برای باختن ندارم

barahang — Sat, 03 Feb 2007 03:30:11 GMT

سلام خدمت همه ی دوستان عزیز بابت غیبت چند روزه به بزرگی خودتون ببخشید

البته انقدرام بد نشد لاقل فهمیدیم اگه به کسی سر نزنیم کسی به ما سر نمی زنه!!!

قبل ازهرچیز به همه ی هنردوستان شیرازی مژده بدم که نمایشگاه گلهای بلندر

استاد عزیز خانم رفیعی از دوازدهم بهمن درسالن پژهان واقع درخیابان اردیبهشت

برگزار میشه ، بعد از نمایشگاههای متعدد مجسمه، اینبار هنرشون رو به گل وگیاه

اختصاص دادن، من یکی که از دیدن کارهاشون لذت بردم شمام وقت کردین حتما

سری بزنید

بگذریم دوتا غزل نسبتا جدید گذاشتم که امیدوارم مورد قبول باشه شعر طنزیم که

گفته بودم توپستای آینده حتما میزنم ...

آرایش غلیظ ... نه او یک پری نبود

حوای من فرشته ی بی روسری نبود

این شکل، این قیافه، نه این دختر عجیب

حتی شبیه سایه ای از گلپری نبود

باور نمی کنم که خودش باشد او هنوز!!!...

قول و قرار کهنه ی ما سرسری نبود

محبوب روزهای سیاه نبودنم ...

یک سال پیش دخترکی دردری نبود

چیزی نگو که این پری ساده لایق

تعبیر اسم هرزه که تو میبری نبود

کل محله پشت سرش حرف می زدند

را هی برای تفره به غیر از کری نبود

من بودم وترنم سردی در عمق شب

با سینه ای که در گرو دیگری نبود

........................

شاید نگاه صامت دختر شبیه من

در انتظار یک شب نیلوفری نبود

- هی...صبر کن... کجا؟ مگه کوری! نزن جلو

- اینها هم آدمند تو هم توی صف برو...

با چشمهای گرد: - ببینم مفتشی ؟

من شوهرعمه ی زن این شاطرم و تو؟

- قانون ما ، کتاب خدا، آی حق کشی

- فریاد ، داد، گوش کن، اصلا عقب برو

برخورد مشت روی دماغ و... پلان بعد

چرخیدن تمام فضا و تلو تلو

حالا شبیه کهنه لحافی کنار جوب

روی زمین سرد خیابان شده ولو!

اوشوهرعمه ی زن آن شاطراست ومن ...

فرزند حقِِّ تا شبح نان بدو بدو

ای داد آشنا و دو فریاد از غریب

این لقمه نان بگیر و از این کوچه ها برو

پایان ماجرای حقیقی همین و بس

یک بینی شکسته ، خدا ، خون ، پیاده رو

barahang — Mon, 22 Jan 2007 17:47:32 GMT

سلام خدمت همه ی دوستان . از لطفتون ممنونم در مورد غزل عاشوراییم بگم که اگه به دل نمی شینه به این خاطره که در دوساعت ودر شرایطی اجباری سروده شده البته اولین کسی که شعر موضوعی رو قبول نداره خودمم . با چند تا کار قدیمی به روز کردم که یکیش به افتخارپلنگ زخمی و یکیش به افتخار نصیره و در شرایطی متفاوت سروده شده از هر دو دوست عزیز به خاطر محبتشون ممنونم و اگه قبلا خوندینش ببخشید

(( نسیم عشق ))

این خط آخر است غزل کم می آورد

اینجا نسیم بوی محرم می آورد

امشب دوباره رایحه ی یاس با من است

یک سرزمین فدایی عباس با من است

امشب وجب وجب طبق عشق چیده اند

در کوچه سینه سینه زنان صف کشیده اند

تکیه عزا درخشش زنجیر یا حسین

ماها چقدر فاصله داریم تا ... حسین

ما عاشقان مرده و احساس بال اوست

هرچیزهست ونیست دراینجا خیال اوست

تصویرهای غمزده تکرار می شوند

هی زخم پشت زخم ... تلمبار می شوند

دیدی چه کرد فاجعه ی درد با عطش ؟

در کربلا غرابت یک مرد با عطش ؟

دیدی چگونه عاطفه با قلب چاک چاک؟

در کربلای حادثه افتاد روی خاک

آن بغضهای خیمه زده توی سینه را ؟

احساس سرد غربت و درد سکینه را ؟

سرهای روی نیزه شناور ندیده ای

تصویر خون و داغ برادر ندیده ای

نه تو ندیده ای وغزل شاعرانه نیست

فریاد یا حسین در اینجا ترانه نیست

فریاد بود و ضجه و فریاد رس نبود

در کربلا به غیر خدا هیچکس نبود

چیزی شبیه کوه شده بغض سینه ام

همسوز ناله های غریب سکینه ام

تصویر گنگ خاطره ی مردها منم

سنگ صبور و وارث این دردها منم

خون عموی گمشده بر مشک دیده ام

من در تمام زندگیم اشک دیده ام

داغی بزرگ بر دل زهرا گذاشتند

عمه ببین دوباره مرا جا گذاشتند

جزتیر وخون کسی به نگاهم امان نداد

گهواره ی عزیز دلم را تکان نداد

عمه مرا به یاد قیامت می آوری

آخر چگونه اینهمه طاقت می آوری؟

عمه عموی یکه وتنهای من کجاست؟

باور نمی کنم سر بابای من کجاست؟

فکری بحال این دل غمگین نمی کنی؟

بر مردهای علقمه نفرین نمی کنی؟

عمه بگو که پنجره را باز می کند

بابا دوباره موی مرا ناز می کند

.............

این آخرخط است ... غزل کم می آورد

دارد نسیم بوی محرم می آورد

اینها نشان غربت عباس نیستند

این واژه های یخزده احساس نیستند

هی مثنوی سرودم و دل وا نمی شود

این حرفها برای تو بابا نمی شود

ما شیعه زاده ایم فقط درک می کنیم

فردا دوباره سمت تورا ترک می کنیم

ماها فدای قدرت ایمان نمی شویم

هی سینه می زنیم و مسلما ن نمیشویم

انگار سهم ماست فقط زاریت کنیم

هرسال نوحه نوحه عزاداریت کنیم

تکیه عزا درخشش زنجیر یا حسین

ماها چقدر فاصه داریم تا ... حسین

ماها چقدر فاصله داریم تا ... حسین

barahang — Mon, 22 Jan 2007 17:46:49 GMT

لاله ی بی سر

لاله ی بی سرشراب ناب را تعبیر کرد

یک دهان خشک طعم آب را تعبیر کرد

از جهنم خواب می بینم نه این کابوس نیست

کودکی با اشک خود خوناب را تعبیر کرد

آه ... در نامردی مردان پوک کاغذی

خاندانی غیرت نایاب را تعبیر کرد

صبر کن ای کاروان اینجا کسی جا مانده است

وای ... زینب واژه ی بیتاب را تعبیر کرد

باز هم معراج مردی از تبار آینه

یک توهم یک غزل یک خواب را تعبیر کرد

ملجم و شمشیر با دست سیاه سایه ها

بار دیگر مرگ بر مهتاب را تعبیرکرد